Dag 1: met veel stress van Amsterdam naar Vegas

Nog nooit hebben wij zoveel stress ervaren rondom het vliegen. De dag begon goed met een soepele drop off op Schiphol (thx Win!), maar al snel daarna sloeg de stemming om van relaxed naar stress.

De dag ervoor was het niet gelukt om online in te checken en bij de fysieke incheck bij klm op Schiphol hoorden wij wat de gevolgen hiervan waren. Er werd ons medegedeeld dat de vlucht overboekt was en omdat wij nog geen stoel hadden (doordat we niet online konden inchecken) was het niet zeker dat we met de vlucht mee konden. Wel kregen we het advies direct naar de gate te gaan om daar na te gaan of er nog stoelen voor ons waren. We zijn toen na een kort afscheid van Dirk (tot over 3 weken in Vegas Dirk!!!!) direct door de securety gegaan, maar dan hebben we normaal gesproken ons relax momentje (ontbijten bij Mac, rondstruinen in tax-free winkels) maar dat zat er nu dus niet in. We moesten direct naar onze gate. Dat hebben we dus gedaan maar daar hoorden we van klm dat de collega die ons verder kon helpen pas 40 minuten voor vertrek zou arriveren. Dat zou nog een uur duren. Daarna bleek het vliegtuig ook nog een uur vertraagd te zijn, waardoor we 2 uur in onzekerheid, nagelbijtend in een saaie gate met alleen vieze broodjes moesten wachten. Dat was niet fijn en ik had veel stress. Toen de gate eindelijk open ging stond ik uiteraard als eerste voor de neus van de klm- medewerker, maar het nieuws dat ik kreeg was niet goed. Er waren maar 3 plekken beschikbaar, er was al gekeken of wij konden worden omgeboekt naar een andere vlucht, maar alles zal vol en er zou pas de volgende dag weer plek zijn. Helaas was door de vertraging de kans dat andere passagiers hun vlucht zouden missen en dat er daardoor plek voor ons zou ontstaan ook nihil. Klm ging daarom proberen of iemand zijn stoel aan ons wilde afstaan, zodat wij toch met z'n vieren meekonden. Mocht dat niet lukken kregen wij de keuze. Morgen met z'n vieren naar Las Vegas vliegen, of vandaag 2 van ons en morgen 2 van ons. Omdat we alles al vanaf vandaag hadden geboekt (hotel, autohuur ed) kozen wij voor het laatste. Ger en ik zouden dan vandaag na aankomst de auto ophalen en in Las Vegas slapen. Morgen zouden we dan volgens planning naar Salt Lake City rijden. KLM zou dan regelen dat Ennie en Shivana morgen naar Salt Lake City zouden vliegen, waar ze door ons opgehaald zouden worden op het vliegveld. Helemaal niet leuk om zo te starten met wat misschien onze laatste family-roudtrip zou zijn. Wel zou klm Ennie en Shivana dan nu in een schipholhotel onderbrengen en zouden we compensatie krijgen omdat het de fout van klm was, maargoed natuurlijk was dit nog steeds het laatste wat wij wilden. We wilden gewoon (zoals een half jaar geleden geboekt) vandaag met z'n vieren naar Vegas. Al snel hoorden wij van klm dat niemand z'n plek had afgestaan en dat we ons moesten klaarmaken voor de grote splitsing. Terwijl het huilen ons nader stond dan het lachen begonnen wij wat handbagage te verdelen, ook werd de koffer van Shivana achtergehouden om de volgende dag met haar mee te vliegen. Toen we hiermee klaar waren moesten we snel afscheid van elkaar nemen want de gate zou over 1 minuut sluiten, echter op het allerlaatste moment wenkte de klm-medewerkster ons en vertelde zij ons dat 2 passagiers niet waren komen opdagen en dat we hierdoor toch alle vier mee konden. Ennie en ik waren zo blij dat we de klm grondstewardes allebij op een warme knuffel hebben getrakteerd terwijl we het amper drooghielden van blijdschap (Ennie deed nog 1 grondstewardes extra omdat ze extra is:). Toen was het hurry hurry het vliegtuig in, en eenmaal erin zaten we ook nog businessclass. Leuk om een keer mee te maken, ook al was het maar een uurtje. We kregen een heerlijke maaltijd (poke bowl tonijn en macarons) en drankjes in echt glas, in de economie zouden we op zo een korte vlucht precies neks krijgen. De vlucht verliep verder voorspoedig.

Eenmaal in Londen was het door de vertraging wel haasten om onze connecting flight te halen. Maar door stevig doorwandelen en een bus die al snel kwam lukte dit ruim. Wel waren ze bij de gate verbaasd dat we voor hun neus stonden, blijkbaar hadden ze vanuit klm een signaal ontvangen dat wij die dag niet in Londen zouden arriveren. Gevolg was dan ook dat onze gereserveerde plekken waren vergeven, waardoor wij andere stoelen op rij 66 kregen. Achterin dus :(. Omdat ik dik heb betaald voor die stoelreservering zal ik wel een refund bij Virgin vragen. Maargoed ergens ook al lang blij dat we met z'n 4en op weg waren naar vegas, en we zaten tenminste wel bij elkaar.

Over de vlucht van 10 uur niet zo heel veel te melden, behalve dat:

* Shivana de hele reis peentjes zweette of het haar koffer net als haar zou lukken om ook vandaag in Vegas te arriveren (en niet een dag later in Salt Lake City)

* Gereny de hele reis heeft geslapen, behalve als er eten was. Dat was wel vaak want ik heb nog nooit zoveel eten gezien tijdens een vlucht (3 maaltijden en een ijsje)

Zelf heb ik een halve film gekeken en een beetje proberen te slapen en toen waren we er al. Alles ging heel voorspoedig. We waren binnen een half uur langs de security (met voor de verandering een aardige immigrations officer). Daarna zagen we tot grote blijdschap van Shiv al onze 3 koffers op de band. Na deze hereniging konden we naar buiten waar 47 graden ons in het gezicht sloeg (voelde hetzelfde als de ovendeur opendoen als je gerecht klaar is, terwijl je er met je gezicht recht voor staat). We hebben toen wel even moeten wachten op de bus die ons naar de car rental station bracht. Eenmaal daar wel snel de formaliteiten afgehandeld. De keuze in auto's was weer reuze en nadat ik een Alamo medewerker om advies vroeg (welke auto heeft de grootste bagageruimte) kreeg ik ook nog een gratis upgrade naar een duurdere en grotere klasse. We rijden nu een GMC , echt zo een dikke Amerikaanse bak. 

Vervolgens zijn we gaan inchecken in het hotel, onderweg reden we een klein stukje over de strip wat ervoor zorgde dat we ons gelijk weer thuis voelden. Daarna heel even snel langs Wallmart voor het echt noodzakelijke (zoals een coolbox en water) om de dag te eindigen met een late night snack bij de drive Inn van Popeyes (Shivana kan echt goed bestellen.....Can I do the.....) Ook was ik nog bijna terug gegaan naar Alamo omdat de kofferbak maar niet op slot ging. Gelukkig kwam Shiv er dankzij Google net op tijd achter dat de kofferbak pas op slot gaat als de sleutel hier ver vandaan is ....dat had ik echt niet kunnen bedenken (boomergedrag). Dit bespaarde ons een rit, gelukkig maar want inmiddels lagen we er aardig af. De sandwiches hebben we in het hotel opgepeuzeld waarna het licht om 12 uur (9 uur 's ochtends in Nederland) uit ging. Helaas ben ik dit nu wel aan het typen omdat ik door de jetlag 2 uur later om 2 uurs nachts (11 uur 's ochtens in Nederland) alweer wakker ben. Maar goed, dat komt de komende dagen wel weer goed en het belangrijkste: WE ZIJN ER (en ook nog 4 man sterk) !!!!!!