Dag 26: Hoover Dam en laatste dingetjes doen

Vandaag was het na een snel ontbijt van Froot Loops tijd voor onze laatste bezienswaardigheid van deze vakantie. Iets waar ik al drie keer langs ben gereden, maar nog nooit  heb gezien omdat het altijd al donker was als ik langs reed. De Hoover Dam. Om ongeveer 10.30 uur zaten we in de auto om naar het ding te rijden, dat duurde gelukkig maar een klein uurtje. Het was heel indrukwekkend om over dit enorme bouwwerk te rijden en vanaf de uitkijkpunten aan de overkant (die overigens in Arizona liggen) zie je pas hoe groot de dam is en hoeveel water hij tegen houdt. Wat ontzettend knap dat mensen dit hebben kunnen maken. Bij uitkijkpunt 1 hebben we uiteraard een (hele lelijke) magneet gescoord, bij uitkijkpunt 2 kwamen alleen Ennie en ik nog uit de auto, de anderen bleven er vanwege een combinatie van enorme warmte en nog grotere desinteresse in. Weer terug in Nevada reden we eerst langs La Bonita, een mexicaanse supermarktketen die ik al langer wilde bewonderen. Wat een enorm assortiment hadden ze daar, je kon er zelfs ook warm (Mexicaans uiteraard) eten. Omdat Ennie en ik thuis zouden gaan lunchen hebben we wat dingetjes gehaald. Een gegrilde kip (die er veel beter uitzag dan dat hij smaakte), brood voor erbij churros (die heerlijk smaakte), 1 chicharron (varkensspek) en bananenchips (die nog ergens in een koffer zit). Na deze boodschapjes hebben we de kids afgezet bij Ceasars Palace, waar zij nog wat dingetjes wilden kopen in de forum shops en samen zouden gaan lunchen (White Castle). Ennie en ik hebben toen lekker (alleen de churros dus eigenlijk) geluncht en zijn daarna nog wat dingetjes gaan inpakken. Hierna was het nog vroeg dus zijn wij de auto ingestapt om nog wat laatste dingetjes te halen bij onze 2 favorieten, Ross en Walmart. Alleen zaten we nog maar net in de auto toen Shivana ons belde om te zeggen dat zij alweer terug in het appartement waren en dat ze zin had in een ijsje. Daar had ik ook wel oren naar du zo gezegd zo gedaan, Ennie en ik zouden extra snel doen om dit mogelijk te maken. Daarom hebben we 2 records verbroken, ons snelste Ross bezoek ooit en ons snelste Walmart bezoek ooit. En daarna terug om de kids op te halen.

Nadat we geen ijsje zijn gaan eten zijn we tegen 5 uur wel van huis gegaan, naar Town Square. Dit is een gezellig centrum (niet aan de strip) met winkels, restaurants en het belangrijkste, een bioscoop. Want vandaag zien we.....Deadpool & Wolverine. Toen wij in Town Square aankwamen hebben we eerst een klein beetje geshopt bij TJ Max (koffer voor Dirk) en daarna zijn we via Sephora naar de bioscoop gewandeld. Eenmaal daar schrokken we van de TERING lange rij bij het eten. Omdat een Amerikaanse bioservaring geen Amerikaanse bioservaring is zonder buttered popcorn zijn we er gewoon dapper in gaan staan. Hierdoor misten we slechts 1 van de 348 trailers voorafgaand aan onze film. De film was zo spannend dat het merendeel van ons gezelschap (3 van de 5) de hele film wakker is gebleven. Verder was het weer grappig om te zien hoe ontzettend uitbundig Amerikanen (of in dit geval Amerikaanse nerds) een film beleven vergeleken met ons nuchtere Hollanders. Van sommigen vraag ik me tot nu toe af of ze hun schoot droog hebben gehouden met al die nerdgasms die ik hoorde. Enfin, na de film zouden we voor het laatst deze vakantie samen gaan eten maar al snel bleek, zoals ook inmiddels gebruikelijk deze vakantie, dat hier eerst ruimte voor moest worden gemaakt. Toen dit Gereny, Dirk en zelfs Shivana (op locatie) was gelukt reden we naar Zippys voor onze Hawaiaanse maaltijd van vanavond. Alles was heerlijk, de kalbi ribs, de chili, de drankjes zelfs en ook de kfc (korean fried chicken), alleen zoveel dat niemand het op kreeg. De fried chicken gaf ons serieuze flashbacks naar gebakken sauto kip, waar we nu zin in hebben (liefst met saoto). Ik geloof dat alleen Shivana niet zo enthousiast was over de toetjes die zij had besteld (het verblijf van haar brownie in de oven had net iets te lang geduurd, net als ons verblijf in de VS.....maar daarover later meer). Tegen een uurtje of 12 waren we allemaal moe maar voldaan terug in het hotel, alleen Ennie en ik konden niet gaan slapen want het was tijd voor.....  kofferstress (ook zoals gebruikelijk), omdat we de koffers nog verder moesten inregelen voor ons vertrek morgenochtend. Wat daarbij niet bepaald hielp was dat we vandaag nog dingetjes hadden gekocht bij Ross en Walmart (ondanks de snelheidsrecords). Na 2 uren passen en meten konden we echt niet meer. De koffers gingen niet dicht en we hadden een kilootje of drie te veel. We zijn toen toch maar gaan slapen, iets om morgenochtend op te lossen. Na de onrustige nacht die volgde.