Dag 27, 28 en 29: De terugreis

Dag 27:
Ondanks dat wij een super leuke vakantie hadden, verlang ik nu (na bijna 4 weken) wel naar ons huis in Waddinxveen. Maar zoals altijd hebben we de avond / nacht voor vertrek best wel stress. Koffers inregelen en wegen. Opnieuw indelen en herverdelen en dan weer wegen. Pfffff.....
Een paar dagen ervoor hebben we nog een extra koffer gekocht omdat wij al wisten dat twee koffers en twee trolleys niet genoeg waren. Gereny had namelijk (voor het eerst) fruitloops en ricepufs en hawaian punch gekocht om mee te nemen naar huis. En omdat wij zo gek zijn op ranch dressing hebben wij die ook (2 grote flessen) meegenomen. Hoop dat ze het gaan redden tot in Holland ;-).
Zelfs met de derde koffer was het niet genoeg voor al onze spullen. Uitgeput van het herverdelen en wegen zijn wij pas om 02.00 uur in slaap gevallen. Gerold is de volgende ochtend vroeg opgestaan om richting ROSS te rijden om een rugtas te halen voor de overige spullen die niet meer in de koffers pasten. Nadat alles ingeregeld en opnieuw gewogen was en Shiv en Dirk ook ready waren voor hun volgende bestemming, hebben we afscheid genomen van elkaar. Want zij blijven nog 9 dagen in Las Vegas met z'n tweeën, Was toch een beetje emotioneel. We zijn op vakantie gegaan met z'n vieren, daarna waren we met z'n vijven en nu gaan we naar huis met z'n drieën. Is toch wel raar.
Het was in ieder geval super gezellig met Dirk erbij. Leuk om Dirk een rondleiding te kunnen geven in Las Vegas en zijn indrukken te zien. We hopen dat Dirk het natuurlijk ook leuk vond met ons. Want met de Badloes op vakantie gaan is zwaar. Een druk programma iedere dag. Geen tijd om uit te slapen. Elk uurtje en momentje van de dag wordt benut. Veel lopen, veel zien en veel ondernemen. Nu kunnen zij met z'n twee op eigen tempo van Las Vegas gaan genieten. Nou ja "eigen tempo", Shiv kennende (zij is net als haar vader). Zij heeft volgens mij ook een vol programma per dag ingepland. Dus Dirk heel veel succes en vooral heel veel plezier samen. Nadat we uitgebreid afscheid  hebben genomen van elkaar, zijn wij gereden naar de airport en Shiv en Dirk zijn met de uber naar hun volgende bestemming gegaan. Gerold heeft Gereny en mij eerst afgezet bij de airport en heeft daarna de auto retour gebracht naar Alamo. Tot en met het inchecken is alles goed en vlot gelopen. Bij de douane controle ook. Alleen zijn wij één reiskussen kwijtgeraakt. Wij hebben rustig op het vliegveld onbeten (bagels en de eerste dunkin iced caramel latte van de vakantie) tot het tijd was om te boarden. In 3 uurtjes vlogen we van Las Vegas naar Minneapolis. Over deze vlucht is niets te vertellen. Eenmaal in Minneapolis hadden we maar een uurtje overstaptijd. Gelukkig zat de gate waar wij aankwamen bijna recht tegenover de gate waar wij heen moesten dus waren we er zo. Bij de nieuwe gate aangekomen zaten we rustig te wachten om te boarden.  Maar al snel werd er omgeroepen dat wij voorlopig niet konden boarden omdat er technische issues waren met het vliegtuig. Hoe groot het is was nog niet bekend. Een half later werd er weer omgeroepen dat het een groot issue is, maar dat ze wel bezig zijn deze op te lossen en hoe lang dit gaat duren konden ze nog niet zeggen. Niet veel later kregen we weer een update dat het probleem nog niet opgelost is en dat er waarschijnlijk een ander vliegtuig geregeld gaat worden. Na lang wachten kregen we te horen dat dit ook niet gelukt is en dat de vlucht gecanceld wordt en dat we de volgende dag vliegen om 16.50 uur. Dat was toen om 22.30 uur. Gelukkig kregen we vouchers om een hotel dichtbij de airport te boeken en vouchers voor consumptie, maar omdat alle airport-restaurants inmiddels al dicht waten zou het zonder eten naar bed worden. Wel konden wij ook gebruik maken van een shuttle naar het hotel. Na een stressvolle en vermoeiende avond zijn wij in het hotel aangekomen. Hier hebben we na ontvangst van wat noodtandenborstels en -pasta (want geen koffers met onze spullen, die zijn op het vliegveld gebleven) toch lekker kunnen slapen op een normaal bed na een heerlijke douche. Omdat wij zo moe waren zijn we na een friisse douche gelijk in slaap gevallen

Dag 28:                                                          We zijn de volgende ochtend pas om half 10 opgestaan. We hadden geen haast omdat we om 11.00 uur konden uitchecken. Gerold checkte zijn email om te kijken of er nog nieuws was van Delta en ja hoor de vlucht van vandaag is ook weer vertraagd van 16.50 uur naar 19.00 uur. Om de tijd te doden zijn wij van het hotel naar the Mall of America gegaan. Eerst onze trolleys en rugtassen gedropt bij de lobby en hier een loeisterke koffie gehaald met onze vouchers. Het was 30 min lopen vanaf het hotel. We hebben 5 min gelopen, toen liepen wij ineens langs een metro met dezelfde bestemming als wij en een retourtje koste maar $2 pp. Wij zijn dus niet verder gelopen maar hebben deze metro gepakt. The Mall of America stond ook op onze lijst waar wij ooit nog naar toe wilde. Eigenlijk zouden wij hier naartoe gaan in de tijd dat Shiv in Fargo woonde. Maar door Corona is onze vakantie toen in de soep gelopen. Dus eigenlijk heeft deze vertraging ook iets positiefs gebracht. Gewoon een extra dagje voor Minneapolis en The Mall of America.
The Mall of Netherlands is geïnspireerd door deze mall. Maar die van ons in Nederland is niet te vergelijken met die van Minneapolis. Die van hier is huge, met 4 verdiepingen, naast heel veel winkels en een foodcourt is er ook een attractiepark (met meerdere achtbanen en een reuzenrad) een Sea life en nog veel meer atracties (zoals een spiegeldoolhof en een minigolfbaan). Hier hebben we eerst wat gegeten en toen rondgelopen (en een ietsiepietsie geshopt bij VS om het echt af te leren). Om 13.30 uur zijn wij met de metro terug gereisd naar het hotel en toevallig stond de shuttle die richting de airport gaat er al. We hebben snel onze trolleys en rugtassen gehaald bij de lobby en zijn gelijk meegereden naar de airport. Inchecken en door de douane ging soepel. Gerold kreeg toen alleen weer een email van Delta dat de tijd gewijzigd is naar 19.45 uur. Dus WEEEER vertraging......Ai boiiiii. Wij zijn maar bij de food court gaan zitten. Hier was het comfortabel en we konden onze telefoons opladen. Omdat we van Delta vouchers hadden gehad voor consumptie hebben we deze ook maar gebruikt. We hebben bij Firehouse Subs een sandwich gehaald en bij Shake Shack een burger met patat voor Gereny. Om 18.00 uur zijn we rustig gelopen naar onze gate, maar onderweg zag Gerold een Prince winkel met alleen maar Prince spullen. Deze wilde hij natuurlijk niet overslaan. Prince komt ook oorspronkelijk uit Minneapolis. En omdat Winston idolaat is van Prince hebben wij een kleinigheidje voor hem gekocht als aandenken. Bij onze gate aangekomen hoorden wij dat we niet op tijd kunnen boarden omdat er een ander vliegtuig in de weg stond. Zodra de passagiers uit dat vliegtuig zijn konden wij boarden. Toen er na een tijdje omgeroepen werd dat wij mochten boarden werd er gejuigd en geklapt. Zo blij waren de passagiers richting Amsterdan. Al waten het er een stuk minder dan gisteren, blijkbaar hebben anderen een alternatieve manier gevonden om in Amsterdam te komen. Uiteindelijk zijn we pas om 20:15 uur vertrokken. Wel waren doordat er nu minder passagiers waren dan gisteren veel stoelen onbezet waardoor we lekker veel ruimte hadden. Na de avondmaaltijd gingen de lichten uit. Ondanks de extra ruimte heb ik toch niet geslapen in het vliegtuig.

Dag 29:
In 7 uurtjes en 20 minuten vlogen we naar schiphol. Omdat het een nachtvlucht was, was het een hele rustige vlucht. Bij aankomst was nog niet alle vliegellende voorbij. Omdat een ander vliegtuig onze gate bezet hield hadden wij geen gate. Hierdoor moesten wij wachten op een bus om ons naar de terminal te brengen. Het duurde even voor deze er was en toen we vervolgens bij de terminal aankwamen duurde het vanwege een storing even voordat de busdeuren open konden en wij dus uit de bus konden. Pfff inmiddels een beetje klaar met storingen. Na de paspoortcontrole eindelijk wat geluk (onze koffers waren al op de band) gelijk gevolgd door wat pech (bij 1 van de koffers is het handvat  weg, blijkbaar afgebroken). Gelukkig maakte het zien van Winston die ons bij de arrivals stond op te wachten een hoop goed. Winston heeft ons alledrie weer netjes afgeleverd bij de Cederhout 13.

He he, wat een gedoe om thuis te komen. Maar eerlijk is eerlijk na zo'n avontuur is het wel heerlijk om thuis te komen en in mijn eigen bed te slapen. Eerst nog even uitpakken.

Home Sweet Home!!!!!